146 keer bekeken

Interview bij bestanden

  • donderdag 15 juli 2021 @ 17:33
    #2
    reactie op (#1) Serpentor

    Heb er net weer naar geluisterd, in een paar minuten brengt de man een rust en logica die je tegenwoordig zo mist. Ik heb voor de liefhebbers dat geluidsfragment uitgeschreven:

    Interviewer: 'Dus u bent op de juiste tijd eigenlijk in de muziekwereld terechtgekomen?'

    Eduard van Beinum: 'Dat... is nog weer een hele moeilijke vraag die u me stelt. Kijk eens... als je rekent nu, eens even terug, de Meininger Kapel, het waren 48 musici, voortreffelijke musici, en Von Bülow maakte daar prachtige muziek, met een rust, en hij hoefde niet te vliegen naar Amerika toe en weetikveel, van een onrust van heb ik jou daar, die maakte alleen maar prachtige muziek. Dáár ben ik wel eens jaloers op, op die tijd ja. Alleen dáárom.'

    Interviewer: 'Hebt u het idee dat u uw krachten versnippert? Door dat vele reizen?'

    Eduard van Beinum: 'Nee, wel verspreid, érg verspreid. Ik geloof ook niet dat het nodig is. Als je toch eigenlijk na gaat, kun je toch net zo goed 'n symfonie van Brahms horen van een mooi orkest, God weet waar ter wereld. En dan hoeven zij toch niet helemaal uit Amerika hier voor te komen, en wij toch eigenlijk niet voor naar Amerika te gaan, das toch eigenlijk onzin een beetje hè.'

    Interviewer: 'Anderzijds, de uitwisseling van ideeën en ervaringen...'

    Eduard van Beinum: 'Dat is wat anders, dat kan natuurlijk heel vruchtbaar werken.'

    Interviewer: 'Zou ik de vraag mogen stellen of juist uw Amerikaanse tijd u nog iets heeft geleverd?'

    Eduard van Beinum: 'Wat bedoelt u? Wat opgeleverd?'

    Interviewer: 'Nou, geen geld, haha..'

    Eduard van Beinum: 'Oh, ik dacht dat u het daar over had... Ja inderdaad!'

    Interviewer: 'Dat dus ook, haha..'

    Eduard van Beinum: 'Dat dus ook, hoewel... onze belasting wil er toch aardig achterheen zitten.'

    Interviewer: 'Maar, ik bedoelde eigenlijk dus, eh, het verschil tussen de Amerikaanse orkesten en de Europese.'

    Eduard van Beinum: 'De hele levensomstandigheden van de Amerikaanse orkesten zijn volkomen anders dan hier. Mensen hebben, worden gearrangeerd voor... nou... laten we zeggen veertig, twee-en-veertig weken per jaar... de andere weken moeten ze maar zien door te komen, en ze weten nooit of ze het volgend jaar teruggevraagd worden. Sommige dirigenten vinden dat een prachtig systeem, ik vind het 'n verwerpelijk zo niet 'n veráchtelijk systeem.'

    Interviewer: 'Maar met 42 weken ben je al 'n heel end...'

    Eduard van Beinum: 'Ja, een heel end, maar ze weten niet of ze het volgend jaar terug mogen komen.'

    Interviewer: 'En het publiek?'

    Eduard van Beinum: 'Ach, het publiek is over de hele wereld hetzelfde. Waarom, die mensen die in de concertzaal komen, die houden van muziek. C'est tout.'

    Interviewer: 'Dus de tijd van, eh, 'Ik ga naar het Concertgebouw om gezien te worden', die... gaat voorbij, of is al voorbij?'

    Eduard van Beinum: 'Dat is geloof ik wel voorbij, ja. Gelukkig wel.'

    Interviewer: 'Ook weer een winstpunt dus...'

    Eduard van Beinum: 'Natuurlijk... en wát voor 'n winstpunt!'

  • vrijdag 08 maart 2019 @ 03:44
    #1

    Ik heb een ontwapenend interview met Eduard van Beinum in de bestandenmap gezet. Het gaat hier om een radiointerview waarin Van Beinum ook over de muziekwereld in het algemeen praat.